Asertywny Twardziel to osoba na którą nie ma wpływu nikt z naszej klasy ani tez cała klasa na raz, na wszystkie nasze pomysły reaguje sceptycznie.
Bardzo często chciałby przywrócenia "liberum veto" chociażby tylko w naszej szkole.
nigdy nie zgadza się na nasze pomysły, nie działa prośba ani groźba, nigdy nic nie załatwia z nauczycielami, jest srogi do bólu a władzy ma dużo.
Taki właśnie jest Asertywny **k xD
wtorek, 20 listopada 2007
poniedziałek, 19 listopada 2007
Mr. Stresinho
W związku z wizyta pani psycholog, bohaterem dzisiejszego dnia jest Stres
Jak wyglada stres??
Miedzy innymi tak:
To praca mojego kumpla xD
Stres jest definiowany w psychologii jako dynamiczna relacja adaptacyjna pomiędzy możliwościami jednostki a wymogami sytuacji (stresorem), charakteryzująca się brakiem równowagi. Podejmowanie zachowań zaradczych jest próbą przywrócenia równowagi.
W terminologii medycznej, stres jest zaburzeniem homeostazy spowodowanym czynnikiem fizycznym lub psychologicznym. Czynnikami powodującymi stres mogą być czynniki umysłowe, fizjologiczne, anatomiczne lub fizyczne.
Pochodzenie pojęcia stres
Pojęcie stresu wprowadzone zostało do użycia przez Hansa Hugona Selye'a, który badaniu tego zjawiska poświęcił 50 lat pracy naukowej. Z tego też powodu nosił przydomek dr Stress. Selye opublikował ponad 1400 artykułów i 30 książek na temat stresu.
Selye jako pierwszy postawił hipotezę, że szereg chorób somatycznych jest skutkiem niezdolności człowieka do radzenia sobie ze stresem. Zjawisko to nazwał mianem niewydolności tzw. syndromu ogólnej adaptacji i opisał je w pierwszej swojej książce na temat stresu w roku 1956 pt. The Stress of Life.
Definicje stresu
Istnieją 3 typy definicji stresu:
1) Stres jako bodziec - sytuacje występujące w naszym otoczeniu mające naturalną zdolność do wywoływania napięcia i silnych emocji.
Do teorii związanych z tym rodzajem definicji należą: Teoria Lazarusa i Folkman, Ellio i Eisdorfer, Koncepcja Janisa, koncepcja sytuacji trudnych Tomaszewskiego, regulacyjno-informacyjna teoria stresu Reykowskiego.
2) Stres jako reakcja - zarówno fizjologiczna jak i psychologiczna będąca odpowiedzią na działanie stresorów (sytuacji wywołujących stres). Do teorii związanych z tym rodzajem definicji należą: Teoria Cannona - homeostaza, Koncepcja Selyego (GAS, LAS).
3) Stres jako proces lub transkacja - relacja między jednostką a otoczeniem: Transakcyjny model Lazarusa, Koncepcja Antonovsky'ego, koncepcja Hobfolla.
Trzy typy reakcji na stres:
Dystres jest reakcją organizmu na zagrożenie, utrudnienie lub niemożność realizacji ważnych celów i zadań człowieka, pojawia się w momencie zadziałania bodźca, czyli stresora.
Eustres to stres mobilizujący pozytywnie do działania.
model stresu GAS Lazarusa
Neustres to bodziec dla danej osoby neutralny w działaniu, chociaż dla innych bywa on eustresowy lub dystresowy
Radzenie sobie ze stresem (coping) to poznawcze i behawioralne wysiłki skierowane na opanowanie, zredukowanie lub tolerowanie zewnętrznych lub wewnętrznych żądań.
Biologia stresu
Stres wiąże się zwykle z nasileniem wydzielania kortykotropiny przez przysadkę mózgową. Wysoki poziom tego hormonu pobudza korę nadnerczy powodując intensywną produkcję glikokortykoidów - naturalnych sterydów, które podnoszą wydajność organizmu i pozwalają na przystosowanie się do warunków stresowych.
Fazy stresu:
Wg Selye'go stres przebiega w następujących fazach:
Faza alarmowa. Początkowa, alarmowa reakcja zaskoczenia i niepokoju z powodu niedoświadczenia i konfrontacji z nową sytuacja.
Faza mobilizacji. Występuje pełna mobilizacja i wykorzystanie potencjalnych możliwości jednostki.
Stadium szoku.
Stadium przeciwdziałania szokowi. Jednostka podejmuje wysiłki obronne.
Faza przystosowania (odporności). Organizm nauczył się skutecznie i bez nadmiernych zaburzeń radzić sobie ze stresorem.
Faza wyczerpania. Uogólnione pobudzenie całego organizmu, co prowadzi do przewlekłego stresu, bądź nawet do śmierci.
Objawy ostrego stresu:
pobudzenie emocjonalne,
wzrost ciśnienia krwi,
przyspieszenie akcji serca,
ból głowy,
ból brzucha,
przyspieszenie oddechu,
suchość w ustach,
"gęsia skórka",
wzrost stężenia cukru we krwi;
Jak wyglada stres??
Miedzy innymi tak:
To praca mojego kumpla xD
Stres jest definiowany w psychologii jako dynamiczna relacja adaptacyjna pomiędzy możliwościami jednostki a wymogami sytuacji (stresorem), charakteryzująca się brakiem równowagi. Podejmowanie zachowań zaradczych jest próbą przywrócenia równowagi.
W terminologii medycznej, stres jest zaburzeniem homeostazy spowodowanym czynnikiem fizycznym lub psychologicznym. Czynnikami powodującymi stres mogą być czynniki umysłowe, fizjologiczne, anatomiczne lub fizyczne.
Pochodzenie pojęcia stres
Pojęcie stresu wprowadzone zostało do użycia przez Hansa Hugona Selye'a, który badaniu tego zjawiska poświęcił 50 lat pracy naukowej. Z tego też powodu nosił przydomek dr Stress. Selye opublikował ponad 1400 artykułów i 30 książek na temat stresu.
Selye jako pierwszy postawił hipotezę, że szereg chorób somatycznych jest skutkiem niezdolności człowieka do radzenia sobie ze stresem. Zjawisko to nazwał mianem niewydolności tzw. syndromu ogólnej adaptacji i opisał je w pierwszej swojej książce na temat stresu w roku 1956 pt. The Stress of Life.
Definicje stresu
Istnieją 3 typy definicji stresu:
1) Stres jako bodziec - sytuacje występujące w naszym otoczeniu mające naturalną zdolność do wywoływania napięcia i silnych emocji.
Do teorii związanych z tym rodzajem definicji należą: Teoria Lazarusa i Folkman, Ellio i Eisdorfer, Koncepcja Janisa, koncepcja sytuacji trudnych Tomaszewskiego, regulacyjno-informacyjna teoria stresu Reykowskiego.
2) Stres jako reakcja - zarówno fizjologiczna jak i psychologiczna będąca odpowiedzią na działanie stresorów (sytuacji wywołujących stres). Do teorii związanych z tym rodzajem definicji należą: Teoria Cannona - homeostaza, Koncepcja Selyego (GAS, LAS).
3) Stres jako proces lub transkacja - relacja między jednostką a otoczeniem: Transakcyjny model Lazarusa, Koncepcja Antonovsky'ego, koncepcja Hobfolla.
Trzy typy reakcji na stres:
Dystres jest reakcją organizmu na zagrożenie, utrudnienie lub niemożność realizacji ważnych celów i zadań człowieka, pojawia się w momencie zadziałania bodźca, czyli stresora.
Eustres to stres mobilizujący pozytywnie do działania.
model stresu GAS Lazarusa
Neustres to bodziec dla danej osoby neutralny w działaniu, chociaż dla innych bywa on eustresowy lub dystresowy
Radzenie sobie ze stresem (coping) to poznawcze i behawioralne wysiłki skierowane na opanowanie, zredukowanie lub tolerowanie zewnętrznych lub wewnętrznych żądań.
Biologia stresu
Stres wiąże się zwykle z nasileniem wydzielania kortykotropiny przez przysadkę mózgową. Wysoki poziom tego hormonu pobudza korę nadnerczy powodując intensywną produkcję glikokortykoidów - naturalnych sterydów, które podnoszą wydajność organizmu i pozwalają na przystosowanie się do warunków stresowych.
Fazy stresu:
Wg Selye'go stres przebiega w następujących fazach:
Faza alarmowa. Początkowa, alarmowa reakcja zaskoczenia i niepokoju z powodu niedoświadczenia i konfrontacji z nową sytuacja.
Faza mobilizacji. Występuje pełna mobilizacja i wykorzystanie potencjalnych możliwości jednostki.
Stadium szoku.
Stadium przeciwdziałania szokowi. Jednostka podejmuje wysiłki obronne.
Faza przystosowania (odporności). Organizm nauczył się skutecznie i bez nadmiernych zaburzeń radzić sobie ze stresorem.
Faza wyczerpania. Uogólnione pobudzenie całego organizmu, co prowadzi do przewlekłego stresu, bądź nawet do śmierci.
Objawy ostrego stresu:
pobudzenie emocjonalne,
wzrost ciśnienia krwi,
przyspieszenie akcji serca,
ból głowy,
ból brzucha,
przyspieszenie oddechu,
suchość w ustach,
"gęsia skórka",
wzrost stężenia cukru we krwi;
niedziela, 18 listopada 2007
Makowa Panienka
Heroina (diacetylomorfina, C21H23NO5) - półsyntetyczny opioid, acetylowa pochodna morfiny, wykazująca od niej około 7-krotnie mocniejsze działanie przeciwbólowe. Heroina jest silnym agonistą receptora opioidowego μ, podobnie jak jej endogenny odpowiednik - endorfina. Dzięki grupom acetylowym heroina szybciej niż morfina przechodzi barierę krew-mózg. Jest bardzo silnym narkotycznym lekiem przeciwbólowym, który powoduje euforię i błogą apatię.
Ogólne
W postaci czystej heroina jest białą, bezwonną substancją o gorzkim smaku i temperaturze topnienia 173 °C. Heroina zalicza się do depresantów. Heroinę otrzymuje się poprzez acetylację morfiny, którą z kolei wyodrębnia się z maku lekarskiego (Papaver somnifer) - z opium - mleczka makowego, bądź z suszonej słomy makowej (makówka + ok. 15 cm łodygi). Heroina na czarnym rynku występuje w 3 formach:
brown sugar
kompot - "polska heroina"
czysta forma - proszek o kolorze białym, do lekko beżowego
Brown sugar
slangowa nazwa zanieczyszczonej (nie rafinowanej do klasy wyższej) heroiny, występującej w postaci zbrylonego proszku (grudek) o kolorze od beżowego do szaro-brązowego. Słabo rozpuszczalna w wodzie. Najczęściej palona, ale może być również wstrzykiwana po uprzednim rozpuszczeniu w wodzie. Dla zwiększenia rozpuszczalności stosowany jest niewielki dodatek kwasu (np. cytrynowego).
Kompot
otrzymywana domową metodą "polska heroina". Wynaleziona przez dwóch studentów chemii z Gdańska w 1976 roku. Kompot ma postać gorzkiej, żółtobrązowej do ciemnobrązowej, lekko oleistej cieczy o ciężkim, słodkim zapachu (z wyczuwalnym zapachem octu). Kompot, oprócz heroiny, zawiera wiele innych alkaloidów makowych, związki budowy roślin pochodzące ze słomy makowej oraz zanieczyszczenia pochodzące z technicznych środków chemicznych użytych do produkcji: amoniak, aceton lub inne rozpuszczalniki, ocet, zanieczyszczenia żywicami syntetycznymi. Kompot otrzymuje się zwykle traktując wywar z słomy makowej bezwodnikiem octowym. W latach osiemdziesiątych zginęło przez używanie go wielu ludzi, a zwłaszcza młodzieży.
Dawkowanie
Doustnie 20-50 mg
Palona 30-80 mg
Dożylnie 4-12 mg
Powyższe dawki nie uwzględniają tolerancji, która w skrajnych przypadkach zmusza do przyjmowania dawek nawet dziesięciokrotnie większych.
Heroina może być przyjmowana w formie iniekcji, palona i zażywana doustnie. Aspirowana donosowo powoduje silne pieczenie. Najczęściej przyjmowana jest dożylnie oraz palona (brown sugar). Kompot przyjmowany jest tylko w postaci iniekcji dożylnych.
Działanie
Heroina odznacza się silniejszym działaniem przeciwbólowym i przeciwkaszlowym od morfiny, jednak w Polsce nie jest stosowana w lecznictwie. W czasach przedwojennych była dostępna jako lek na kaszel bez recepty pod nazwą Heroin. Została wykreślona ze spisu leków ze względu na ryzyko uzależnienia pacjenta. Odurzenie powoduje błogostan, ogólne poczucie, że "zło zniknęło". Efekty działania następują szybciej niż po zażyciu morfiny – obecność grup acetylowych w cząsteczce heroiny powoduje lepszą rozpuszczalność narkotyku w tłuszczach. Długość działania - od 6 do 10 godzin. Heroina palona działa krócej.
Morfina
najważniejszy z alkaloidów wchodzących w skład opium. Została wyodrębniona w roku 1804. W stanie czystym jest białą substancją stałą, o gorzkim smaku, słabo rozpuszczalną w wodzie.
Uzależnienie
Heroina jest substancją silnie uzależniającą prowadzącą do heroinizmu. Każda dawka, nawet pierwsza może prowadzić do uzależnienia psychicznego. Uzależnienie psychiczne może wystąpić już po jednej dawce i postępuje coraz bardziej wraz z kolejnymi użyciami. Odstawienie heroiny przy uzależnieniu fizycznym prowadzi do reakcji abstynencyjnej organizmu mogącej objawiać się: wymiotami, drżeniem mięśni, biegunką, bólem kości porównywanym do "łamania", zapaścią, a nawet śmiercią. Z tego powodu, ciężko uzależnieni często kradną, wynoszą rzeczy z domu, napadają na obcych, aby tylko zdobyć pieniądze na kolejną dawkę. Heroinizm prowadzi do psychicznej i socjalnej degeneracji człowieka uzależnionego, ponieważ uzależniony będący pod wpływem heroiny jest bierny i skupiony na rozkoszy, a bez heroiny jest skupiony na jej zdobyciu tak więc w obu przypadkach przestaje dbać o wygląd, higienę, zdrowie i inne sprawy wymagające poświęcenia czasu, skupienia czy też bycia trzeźwym.
Ogólne
W postaci czystej heroina jest białą, bezwonną substancją o gorzkim smaku i temperaturze topnienia 173 °C. Heroina zalicza się do depresantów. Heroinę otrzymuje się poprzez acetylację morfiny, którą z kolei wyodrębnia się z maku lekarskiego (Papaver somnifer) - z opium - mleczka makowego, bądź z suszonej słomy makowej (makówka + ok. 15 cm łodygi). Heroina na czarnym rynku występuje w 3 formach:
brown sugar
kompot - "polska heroina"
czysta forma - proszek o kolorze białym, do lekko beżowego
Brown sugar
slangowa nazwa zanieczyszczonej (nie rafinowanej do klasy wyższej) heroiny, występującej w postaci zbrylonego proszku (grudek) o kolorze od beżowego do szaro-brązowego. Słabo rozpuszczalna w wodzie. Najczęściej palona, ale może być również wstrzykiwana po uprzednim rozpuszczeniu w wodzie. Dla zwiększenia rozpuszczalności stosowany jest niewielki dodatek kwasu (np. cytrynowego).
Kompot
otrzymywana domową metodą "polska heroina". Wynaleziona przez dwóch studentów chemii z Gdańska w 1976 roku. Kompot ma postać gorzkiej, żółtobrązowej do ciemnobrązowej, lekko oleistej cieczy o ciężkim, słodkim zapachu (z wyczuwalnym zapachem octu). Kompot, oprócz heroiny, zawiera wiele innych alkaloidów makowych, związki budowy roślin pochodzące ze słomy makowej oraz zanieczyszczenia pochodzące z technicznych środków chemicznych użytych do produkcji: amoniak, aceton lub inne rozpuszczalniki, ocet, zanieczyszczenia żywicami syntetycznymi. Kompot otrzymuje się zwykle traktując wywar z słomy makowej bezwodnikiem octowym. W latach osiemdziesiątych zginęło przez używanie go wielu ludzi, a zwłaszcza młodzieży.
Dawkowanie
Doustnie 20-50 mg
Palona 30-80 mg
Dożylnie 4-12 mg
Powyższe dawki nie uwzględniają tolerancji, która w skrajnych przypadkach zmusza do przyjmowania dawek nawet dziesięciokrotnie większych.
Heroina może być przyjmowana w formie iniekcji, palona i zażywana doustnie. Aspirowana donosowo powoduje silne pieczenie. Najczęściej przyjmowana jest dożylnie oraz palona (brown sugar). Kompot przyjmowany jest tylko w postaci iniekcji dożylnych.
Działanie
Heroina odznacza się silniejszym działaniem przeciwbólowym i przeciwkaszlowym od morfiny, jednak w Polsce nie jest stosowana w lecznictwie. W czasach przedwojennych była dostępna jako lek na kaszel bez recepty pod nazwą Heroin. Została wykreślona ze spisu leków ze względu na ryzyko uzależnienia pacjenta. Odurzenie powoduje błogostan, ogólne poczucie, że "zło zniknęło". Efekty działania następują szybciej niż po zażyciu morfiny – obecność grup acetylowych w cząsteczce heroiny powoduje lepszą rozpuszczalność narkotyku w tłuszczach. Długość działania - od 6 do 10 godzin. Heroina palona działa krócej.
Morfina
najważniejszy z alkaloidów wchodzących w skład opium. Została wyodrębniona w roku 1804. W stanie czystym jest białą substancją stałą, o gorzkim smaku, słabo rozpuszczalną w wodzie.
Uzależnienie
Heroina jest substancją silnie uzależniającą prowadzącą do heroinizmu. Każda dawka, nawet pierwsza może prowadzić do uzależnienia psychicznego. Uzależnienie psychiczne może wystąpić już po jednej dawce i postępuje coraz bardziej wraz z kolejnymi użyciami. Odstawienie heroiny przy uzależnieniu fizycznym prowadzi do reakcji abstynencyjnej organizmu mogącej objawiać się: wymiotami, drżeniem mięśni, biegunką, bólem kości porównywanym do "łamania", zapaścią, a nawet śmiercią. Z tego powodu, ciężko uzależnieni często kradną, wynoszą rzeczy z domu, napadają na obcych, aby tylko zdobyć pieniądze na kolejną dawkę. Heroinizm prowadzi do psychicznej i socjalnej degeneracji człowieka uzależnionego, ponieważ uzależniony będący pod wpływem heroiny jest bierny i skupiony na rozkoszy, a bez heroiny jest skupiony na jej zdobyciu tak więc w obu przypadkach przestaje dbać o wygląd, higienę, zdrowie i inne sprawy wymagające poświęcenia czasu, skupienia czy też bycia trzeźwym.
O czym będe pisał
każdego dnia napisze informację o bohaterze dnia, będą to ludzie, postacie fikcyjne, zjawiska, przedmiotylub cokolwiek innego. Zapraszam do czytania
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)